Czym jest ADHD typu nieuważnego?

Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) jest zaburzeniem neurorozwojowym, które wpływa na rozwój mózgu i jego zdolność do funkcjonowania. Szacuje się, że 5% ludzi na całym świecie żyje z tym zaburzeniem, które rozpoczyna się w dzieciństwie, ale często utrzymuje się w wieku dorosłym.

ADHD charakteryzuje się dwoma rodzajami objawów:

  • Symptomy nieuwagi: Objawy te mogą utrudniać osobie zwrócenie uwagi lub pozostanie zorganizowanym.
  • Objawy nadaktywności i impulsywności: Objawy te mogą utrudniać osobie siedzenie w miejscu, powodując jej ciągłe poruszanie się. Mogą mieć trudności z kontrolowaniem swoich impulsów i zachowań.

Istnieją trzy typy ADHD, które są wyróżniane na podstawie objawów, które osoba ma:

  • ADHD typu inattentive: Ten typ ADHD charakteryzuje się objawami nieuwagi. Osoby z tym typem ADHD mogą mieć niewiele lub nie mieć objawów nadpobudliwości i impulsywności. Ta forma ADHD jest czasami określana jako zaburzenie z deficytem uwagi (ADD), chociaż termin ADD jest przestarzały i nie jest już używany.
  • ADHD typu hiperaktywnego/impulsywnego: Ten typ ADHD charakteryzuje się objawami nadpobudliwości i impulsywności. Osoby z tym typem ADHD mogą mieć niewiele lub brak objawów nieuwagi.
  • ADHD typ kombinowany: Ludzie, którzy mają ADHD kombinowany typ mają objawy nieuwagi, jak również objawy nadpobudliwości i impulsywności. Jest to najczęstszy typ ADHD.

Do 30% osób z ADHD ma ADHD typu nieuważnego. W badaniu z 2014 roku zauważono, że ADHD typu nieuważnego jest bardziej subtelne niż inne typy ADHD, więc może być trudniejsze do wykrycia. Na przykład uczniowie z tym typem ADHD mogą być mniej uciążliwi w klasie niż dzieci, które mają również objawy nadpobudliwości i impulsywności.

Ten artykuł bada objawy, przyczyny, diagnozę i leczenie ADHD typu inattentive.

Objawy ADHD typu inattentive

Dzieci lub dorośli z ADHD typu inattentive głównie wyświetlają objawy nieuwagi, które obejmują:

  • Trudności z koncentracją na zadaniach w szkole lub pracy
  • Nie zwracanie uwagi na szczegóły, co może skutkować niestarannymi błędami w pracy lub zadaniach szkolnych
  • Dezorganizacja, co skutkuje przegapieniem terminów i spotkań
  • Łatwo się rozpraszają
  • Pozostawianie niekompletnych zadań, takich jak zadania, obowiązki domowe lub inne czynności
  • Częste gubienie rzeczy osobistych i wartościowych
  • Częste zapominanie o rzeczach
  • Niewykonywanie poleceń i niesłuchanie, gdy mówi się do niego bezpośrednio
  • Unikanie zadań, które wymagają skupienia uwagi przez dłuższy czas

Dzieci i nastolatki w wieku poniżej 17 lat muszą mieć co najmniej sześć z tych objawów, aby zdiagnozować ADHD typu nieuważnego. Osoby powyżej 17 roku życia muszą mieć co najmniej pięć z tych objawów.

Oprócz objawów nieuwagi, osoby z ADHD typu nieuważnego mogą mieć również kilka objawów nadpobudliwości i impulsywności, które obejmują:

  • Fidgeting, tapping, lub squirming podczas siedzenia
  • Trudności z utrzymaniem pozycji siedzącej, na przykład w klasie lub w pracy
  • Chodzenie, a u dzieci bieganie lub wspinanie się zamiast siedzenia
  • Robi dużo hałasu podczas zabawy lub uczestniczenia w zajęciach rekreacyjnych
  • Ciągłe uczucie niepokoju i bycia w ruchu, jakby napędzanym przez silnik
  • Zbyt częste mówienie
  • Odpowiadanie na pytania zanim zostaną zadane, mówienie bez sensu lub kończenie zdań innych osób
  • Nieumiejętność cierpliwego czekania na swoją kolej
  • Przerywanie, przeszkadzanie lub przejmowanie rozmów lub działań innych osób

Przyczyny ADHD typu nieuważnego

ADHD charakteryzuje się niskim poziomem dopaminy w mózgu, jak również niższym poziomem metabolizmu w obszarach mózgu, które są odpowiedzialne za uwagę, kontrolę impulsów i ruch.

Dokładne przyczyny tych różnic w mózgu nie są znane; jednak są to niektóre czynniki, które mogą przyczynić się do rozwoju tego stanu:

  • Czynniki genetyczne: ADHD może być dziedziczone genetycznie; dziecko może być bardziej narażone na jego wystąpienie, jeśli jedno z jego rodziców lub krewnych je ma.
  • Czynniki środowiskowe: Narażenie na toksyny środowiskowe może odgrywać rolę w rozwoju ADHD. Na przykład w badaniu z 2016 r. stwierdzono, że narażenie na ołów może powodować ADHD u dzieci.
  • Czynniki wczesnego życia: Przedwczesny poród, używanie alkoholu lub tytoniu w czasie ciąży oraz traumatyczne wydarzenia lub urazy we wczesnym okresie życia mogą przyczynić się do rozwoju ADHD.

Diagnozowanie ADHD typu nieuważnego

ADHD typu inattentive może być zdiagnozowany przez lekarza psychiatrę lub psychologa. Lekarz podstawowej opieki zdrowotnej, lekarz rodzinny lub pediatra może zapewnić odniesienie do dostawcy opieki zdrowotnej, który specjalizuje się w ADHD.

Proces diagnostyczny może obejmować:

  • Szczegółowy wywiad medyczny dotyczący osoby i rodziny
  • Standardową skalę ocen lub listę kontrolną objawów i ich nasilenia
  • Wywiad z pracownikiem służby zdrowia
  • Wywiady z członkami rodziny dziecka lub nauczycielami
  • Inne testy psychologiczne, badania krwi, badania fizyczne lub badania obrazowe wymagane do wykluczenia innych chorób lub potwierdzenia diagnozy.

Lekarz ustali, czy objawy danej osoby spełniają kryteria diagnostyczne dla ADHD typu nieuważnego określone w podręczniku diagnostyczno-statystycznym Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego:

  • Osoba ma objawy od ponad sześciu miesięcy.
  • Osoba ma wiele objawów od czasu przed ukończeniem 12 roku życia.
  • Objawy występują w dwóch lub więcej miejscach, takich jak szkoła/praca, dom, otoczenie społeczne lub podczas wykonywania innych czynności.
  • Objawy w znacznym stopniu zakłócają zdolność danej osoby do funkcjonowania.
  • Objawy nie są lepiej wyjaśnione przez inny stan zdrowia psychicznego.

Ważne jest, aby pamiętać, że objawy ADHD osoby mogą zmieniać się w czasie, jak się starzeć. Dlatego też typ ADHD, który mają, może również ulec zmianie. Tak więc, nawet jeśli obecnie mogą mieć ADHD typu nieuważnego, to może się to zmienić w przyszłości.

Leczenie ADHD typu inattentive

Leczenie może pomóc osobom z ADHD typu inattentive zarządzać ich objawy i zmniejszyć trudności, szczególnie te związane z pracą lub szkołą, gdzie skupienie jest wymagane. Opcje leczenia obejmują leki i terapię.

Leki

Istnieje kilka leków zatwierdzonych przez FDA, które mogą leczyć osoby w wieku sześciu lat i powyżej. Są to niektóre z rodzajów leków, które mogą być przepisane do leczenia ADHD typu inattentive:

  • Stymulanty: Są to najczęściej stosowane leki w leczeniu ADHD. Stymulanty działają poprzez zwiększenie poziomu chemikaliów dopaminy i noradrenaliny w mózgu, aby pomóc w uwadze i poznaniu.
  • Non-stimulants: Leki te zajmują więcej czasu, aby pracować niż stymulanty, ale mogą one również pomóc w objawach ADHD typu nieuważnego. Leki niestymulujące mogą być przepisywane w połączeniu ze stymulantami, jeśli stymulanty są nieskuteczne lub jeśli stymulanty powodują zbyt wiele skutków ubocznych.
  • Leki przeciwdepresyjne: W zależności od objawów osoby, skutków ubocznych i wszelkich innych warunków zdrowotnych, które mogą mieć, ich dostawca opieki zdrowotnej może również przepisać leki przeciwdepresyjne. Leki przeciwdepresyjne mogą być szczególnie pomocne, jeśli dana osoba ma również zaburzenia nastroju lub lękowe.

Terapia

Terapia może pomóc osobom z ADHD typu nieuważnego poprawić swoją koncentrację i zarządzać ich stan lepiej. Oto niektóre formy terapii, które mogą być pomocne:

  • Terapia behawioralna, która pomaga ludziom monitorować i zmieniać swoje zachowanie.
  • Terapia poznawczo-behawioralna, która pomaga ludziom stać się bardziej świadomym swoich procesów myślowych i uczy ich, jak poprawić ich skupienie i koncentrację.
  • Terapia rodzinna i małżeńska, która pomaga partnerom i członkom rodziny nauczyć się, jak wspierać osobę z ADHD typu nieuważnego i poprawić swoje interakcje z nią.
  • Trening umiejętności rodzicielskich, który jest również znany jako trening behawioralny dla rodziców. Może nauczyć rodziców, których dzieci mają ADHD, jak zachęcić pozytywne zachowania u swoich dzieci i zniechęcić negatywne zachowania.
  • Grupy wsparcia, które mogą pomóc ludziom z ADHD i ich rodziców lub rodzin połączyć się z innymi, którzy dzielą swoje doświadczenia.

Radzenie sobie z ADHD typu nieuważnego

Oto kilka kroków, które mogą pomóc osobom z ADHD typu inaktywacyjnego radzić sobie z warunkiem:

  • Ograniczenie czynników rozpraszających uwagę: Wyłącz telewizor, utrzymuj czyste miejsce pracy i ogranicz inne hałasy i rozproszenia podczas próby pracy, aby pomóc poprawić koncentrację.
  • Rozdzielanie długich zadań: Zadania, które wymagają trwałej uwagi, mogą być zniechęcające dla osób z ADHD typu nieuważnego. Dzielenie zadania na mniejsze kawałki może sprawić, że będzie ono bardziej wykonalne.
  • Budżet wystarczająco dużo czasu: Pomocne może być rozpoczęcie pracy nad zadaniami szkolnymi lub pracą z wyprzedzeniem, z dużą ilością przerw na aktywność zaplanowanych pomiędzy nimi.
  • Zbuduj rutynę: Pomocne może być zbudowanie i utrzymanie codziennej rutyny, aby zachęcić do konsekwencji.
  • Prowadzenie zdrowego trybu życia: Stosuj odżywczą dietę, dostatecznie się wysypiaj i regularnie ćwicz.

Więcej informacji

  • verywellmind.com/adhd-inattentive-type-symptoms-diagnosis-and-treatment-5224357